Ομόνοια… έλα πίσω!

Βέβαια δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα για να το λέμε έτσι αβίαστα, γιατί… δόξα το Θεό στον πλανήτη Γη ζούμε και εμείς!

Ωστόσο η Ομόνοια, σα σωματειακή οντότητα, ακόμα και σήμερα (και παρά την κατηφόρα των τελευταίων χρόνων), παραμένει η δημοφιλέστερη ομάδα του τόπου μας.

Εντάξει, στην καλαθόσφαιρα δεν είχε ποτέ το μεγάλο όνομα και οι επιτυχίες της περιορίζονται σε κάποιες αναλαμπές και μόνο, χωρίς να υπάρχει και κάποιο τρόπαιο πρωταθλητή ή κυπελλούχου (πρώτης κατηγορίας) στη βιτρίνα που βρίσκεται στην οδό Παπανικολή…

Ήταν όμως μια ομάδα που προκαλούσε το σεβασμό και αυτό ακριβώς λόγω του… ποδοσφαιρικού της διαμετρήματος!

Αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς…

Δεν ξέρουμε αν μετά τη νέα τάξη πραγμάτων που υπάρχει πλέον στην Ομόνοια, αν γίνει κάτι και για το καλαθοσφαιρικό τμήμα και όταν λέμε κάτι, εννοούμε έτσι απλά, η επάνοδος της ομάδας στην κατηγορία των μεγάλων…

Εννοείται παράλληλα ότι δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα αποφασίσουμε, αλλά θα παραθέσουμε ένα δεδομένο.

Ότι ο οπαδός της Ομόνοιας, όταν διαισθανθεί ότι ένα τμήμα του πάει για τίτλο ή έστω καταγράφει μιαν καλή πορεία, γεμίζει το γήπεδο!

Μιας όμως και η στήλη ασχολείται με το παρελθόν, να θυμίσουμε τι είχε συμβεί τότε που η Ομόνοια επανήλθε στην 1η κατηγορία και έπαιζε εκτός έδρας με τον Κεραυνό;

Τι είχε συμβεί, τότε που η Ομόνοια για δυο στη σειρά χρόνια, προκρινόταν στην ημιτελική φάση των πλέι-οφ;

Ή πιο πολύ τι είχε συμβεί στον τελικό του 2002, όταν αντιμετώπισε τον ΑΠΟΕΛ;

- Advertisement -