Γεια σου ρε Αλέφαντε… Είσαι παλληκάρι! (Video)

0

Ήταν ο προπονητής που σημάδεψε όσο κανείς άλλος τα παιδικά μας χρόνια, εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του `70…

 

Για κάποιους ήταν γραφικός, για πολλούς, παρεξηγημένος, αλλά σε κανέναν δεν έγινε αντιπαθητικός…

Από σήμερα, ο Νίκος Αλέφαντος… μαθαίνει μπαλίτσα τους Αγγέλους εκεί στα ψηλά και μάλλον, η ολόλευκη ενδυμασία του θα είναι με κοντό μανίκι…

Σαν αυτό που επέλεγε πάντα (ως γούρι), όταν είχε οδηγήσει τον Πανιώνιο σε μιαν αήττητη πορεία, 14 αγωνιστικών!

Ο Νίκος Αλέφαντος, μπορεί να ήταν παρεξηγημένος… Γιατί όμως;

Γιατί κάποτε, όταν είχε φύγει από τον Ολυμπιακό (πρώτη του θητεία 1983-84) δεν δίστασε να αποκαλέσει τον άλλοτε πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σταύρο Νταϊφά «Στάλιν και Λένιν μαζί»!

Γιατί κάποτε, όταν ως προπονητής στον Ιωνικό, κάτι του είπαν από την κερκίδα και με το… ζόρι τον κρατούσαν να μη… χυμήξει για να τα πει ένα χεράκι (και είχε και βαρύ χέρι) σε κάποιον οπαδό, που τα είχε βάλει μαζί του!

-Εγώ παραδίδω ποδόσφαιρο φώναζε (Ιωνικός-Αιγάλεω 5-1)…

Γιατί κάποτε, σε ένα παιχνίδι του Πανιώνιου με τον Απόλλωνα, όταν ο «Αιώνιος» νίκησε με 3-0 την «Ελαφρά Ταξιαρχία», από τη χαρά του, αγκάλιασε μέχρι και το… γυμνασίαρχο της αναμέτρησης που είχε γίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια!

Γιατί κάποτε, σε δηλώσεις προς τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, ένας συνάδελφος τον ρωτούσε σχεδόν επίμονα για κάποιο επεισόδιο…

-«Μάθε μπαλίτσα» του απάντησε!

Γιατί κάποτε όταν προπονούσε στην ΑΕΚ, ήταν ο ένας και μοναδικός, που δε δίστασε να τα βάλει με το μεγάλο όνομα της ομάδας εκείνης, το Θωμά Μαύρο…

Γιατί κάποτε, πριν από ένα παιχνίδι Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ στη Ριζούπολη, ρωτήθηκε για εκτιμήσεις και απάντησε «καλώς τα παιδιά, καλώς τα 3-0» (υπέρ του Ολυμπιακού, η εκτίμηση, αλλά… νίκησε ο ΠΑΟΚ με 2-1)!

Γιατί κάποτε, ως προπονητής στον αγαπημένο του Ολυμπιακό (ούτε αυτό δεν το έκρυψε, καθώς αγωνίστηκε στους ερυθρόλευκους, αλλά και στον… Παναθηναϊκό, για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν), σε ένα αιώνιο ντέρμπι στη Λεωφόρο, δεν δίστασε να κάνει δυο αλλαγές από το 25`!

Εκείνο το παιχνίδι τελείωσε με 2-2, αλλά αν το κέρδιζε ο Ολυμπιακός, θα κατακτούσε τον τίτλο και ενώ ο διαιτητής κ. Δούρος, δεν έδωσε ένα πέναλτι στον Ολυμπιακό, όταν ήταν μπροστά με 2-1…

Έτσι, έχασε την ευκαιρία να κατακτούσε ένα πρωτάθλημα (απέμεναν τέσσερα παιχνίδια για το τέλος) και εκείνο το παράπονο από το διαιτητή, Δούρο, σήμερα το πήρε μαζί του στα επουράνια…

Δε δίστασε μάλιστα να δακρύσει μπροστά στη κάμερα (δεύτερο βίντεο πιο κάτω)

Όταν αγκάλιασε και τον Κόκκαλη!

Στον Ολυμπιακό, θήτευσε τρεις φορές. Μια, ανά δεκαετία! Το 1984, το 1994 και το 2004!

Την τρίτη φορά (που ήταν και η τελευταία του γενικά, σαν προπονητής), πήγε στο γραφείο του προέδρου των ερυθρολεύκων, Σωκράτη Κόκκαλη και συμφώνησαν για να αναλάμβανε τον Ολυμπιακό.

Ωστόσο, όταν βγήκε έξω από το γραφείο, ήταν εμφανώς στεναχωρημένος…

Κάποιος τον ρώτησε το γιατί…

«Μα είναι λεφτά αυτά που μου δίνει για έξι μήνες»; Απάντησε…

Τότε ο άλλος, του διευκρίνισε, ότι είναι ο μηνιαίος μισθός!!!

Χωρίς χρονοτριβή… έκανε ντου στο γραφείο του Σωκράτη Κόκκαλη και τον αγκάλιασε ευχαριστώντας τον!

Το δε πρώτο του παιχνίδι, ήταν εκτός έδρας με τον Ιωνικό και τον Καστίγιο, τον φώναζε… μαστίγιο (μέχρι να τον… μάθει)

Κεφάλαιο Κύπρος

Η Κύπρος, ήταν ένα σημαντικό κομμάτι στην καριέρα του Νίκου Αλέφαντου! Όταν ανάλαβε τον ΑΠΟΕΛ, κατέκτησε τον πρώτο τίτλο στην καριέρα του, αυτόν του κυπέλλου, όταν στον τελικό με την Ομόνοια (που έγινε στο Μακάρειο), οι γαλαζοκίτρινοι νίκησαν με 2-0!

Πως όμως έγραψε ιστορία σε εκείνο το παιχνίδι;

Στο 75` και ενώ το αποτέλεσμα ήταν στο 0-0, τόλμησε να βάλει τρίτο επιθετικό στο παιχνίδι, τη στιγμή που τα πάντα όλα (άλλη ιστορική του ατάκα και αυτή) κρέμονταν σε μιαν κλωστή και εν τέλει, δικαιώθηκε για το μεγάλο του ρίσκο!

Επίλογος

Επίλογος μεν, αλλά προσωπικά, ο Νίκος Αλέφαντος θα μου είναι αξέχαστος!

Κάποτε διάβασα ότι όλες αυτές οι αντιδράσεις του, ίσως να οφείλονται σε κάποιο παιδικό τραύμα…

Μπορεί… Αλλά για μένα, ο Νίκος Αλέφαντος (που παρεμπιπτόντως έχαιρε της εκτίμησης του κορυφαίου προπονητή στον κόσμο εκείνης της εποχής, του Αυστριακού Ερνστ Χάπελ και αυτό, λέει πάρα πολλά, αλλά  μεταξύ τους θα έχουν πολλά να πουν εκεί πάνω), από την πρώτη στιγμή, ως και την τελευταία, είχε το προσόν που σπάνια το συναντάς σε έναν άνθρωπο…

Απέναντι σε ΟΛΟΥΣ ήταν ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ!!!

Αυτό το κατάλαβαν και τα «παιδιά από την Πάτρα»!

Γειά σου ΚΥΡΙΕ Αλέφαντε… Είσαι παλληκάρι!

 

Star Balm